Kredyt Konsumencki

prawo kredytowe ustawa

Podstawowym źródłem regulacji zasad świadczenia usług finansowych przez banki i Spółdzielcze Kasy Oszczędnościowo-Kredytowe jest ustawa Prawo Bankowe z dnia 29 sierpnia 1997 r. Jednakże działalność kredytowa wymaga bardziej szczegółowego potraktowania, czego owocem jest Ustawa o Kredycie Konsumenckim (z dnia 20 lipca 2001 r.), która wprowadza pewne zabezpieczenia i ograniczenia w działalności kredytowej banków oraz balansując nieco relacje pomiędzy silnym, zinsytucjonalizowanym usługodawcą, a indywidualnym konsumentem. Wiadomo, że w sytuacjach spornych punkt startowy pojedynczego klienta jest mało korzystny wobec dużego molocha bankowego, który może pozwalać sobie na dogłębne badanie i analizowanie spraw lub reklamacji, w przewlekłych terminach, bez zbytniej pośpieszności. Dla kredytobiorcy (lub dopiero potencjalnego kredytobiorcy) oczekiwanie na ostateczne werdykty bywa sprawą typu „być albo nie być”.

Ustawa o Kredycie Konsumenckim wyznacza wymogi formalne jakie muszą być spełnione przy zawieraniu umowy kredytowej oraz konsekwencje po stronie kredytodawcy w przypadku ich niedopełnienia, a także prawo do odstąpienia od umowy przez kredytobiorcę w określanym przez ustawę terminie. Ustawa obejmuje swoją treścią kredyty o wartości do 80 000 zł lub równowartość tej kwoty w walutach obcych (obliczana na podstawie kursu poprzedzającego dzień zawarcia umowy), nie związane z działalnością gospodarczą. Ogranicza się także do kredytów oprocentowanych lub związanych z kosztami dla kredytobiorcy. 

Podstawowe wymogi wynikające z ustawy to:

– pisemna forma umowy

Art. 4.
1. Umowa o kredyt konsumencki powinna być zawarta na piśmie, chyba że odrębne
przepisy przewidują inną szczególną formę. Kredytodawca jest obowiązany niezwłocznie
doręczyć konsumentowi egzemplarz umowy.

– informacja Rzeczywistej Rocznej Stopie procentowej (RRSO), także w materiałach reklamowych

Art. 16.
W ofertach i reklamach dotyczących kredytu konsumenckiego zawierających jakiekolwiek
dane dotyczące kosztu kredytu konsumenckiego kredytodawca lub podmiot
pośredniczący w zawarciu umowy są obowiązani podawać rzeczywistą roczną stopę
oprocentowania, wyliczoną od całkowitego kosztu kredytu.

– określone zasady odstąpienia kredytobiorcy od umowy,

Art. 11.
1. Konsument, z zastrzeżeniem ust. 6 i art. 12 ust. 1, może, bez podania przyczyny,
odstąpić od umowy o kredyt konsumencki w terminie 10 dni od dnia zawarcia
umowy. Jeżeli umowa o kredyt konsumencki nie zawierała informacji o uprawnieniu
do odstąpienia od umowy, konsument może odstąpić od umowy w terminie
10 dni od dnia otrzymania informacji o prawie odstąpienia od umowy, nie
później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy.

– w tym także wcześniejszego spłacenia kredytu

Art. 8.
1. Konsument jest uprawniony do spłaty kredytu przed terminem określonym w
umowie. Termin dokonania spłaty powinien odpowiadać terminom wnoszenia
rat określonym w umowie.

– prawo kredytodawcy do wypowiedzenia umowy kredytowej w przypadku opóźnień w spłacaniu rat

Art. 14.
Jeżeli konsument nie zapłacił w terminach określonych w umowie pełnych rat kredytu
za co najmniej dwa okresy płatności, kredytodawca może wypowiedzieć umowę
po uprzednim wezwaniu konsumenta, w trybie określonym w umowie kredytowej,
do zapłaty zaległych rat lub ich części w terminie nie krótszym niż 7 dni od otrzymania
wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy. Termin wypowiedzenia
umowy nie może być krótszy niż 30 dni.

Lista wymogów ustawowych odnośnie danych umieszczonych umowe o kredyt konsumencki:

Art. 4.

2. Umowa powinna zawierać następujące dane:
1) imię, nazwisko konsumenta i jego adres oraz imię, nazwisko (nazwę) i adres
(siedzibę) kredytodawcy, a gdy kredytodawcą jest osoba prawna, także
określenie organu, który zarejestrował działalność kredytodawcy i
numer w rejestrze, pod którym kredytodawca został wpisany,
2) wysokość kredytu,
3) zasady i terminy spłaty kredytu,
4) roczną stopę oprocentowania oraz warunki jej zmiany,
5) opłaty i prowizje oraz inne koszty związane z udzieleniem kredytu, w tym
opłatę za rozpatrzenie wniosku kredytowego oraz przygotowanie i zawarcie
umowy kredytowej, zwaną dalej ?opłatą przygotowawczą?, będące elementem
całkowitego kosztu kredytu oraz warunki ich zmiany,
6) informację o całkowitym koszcie kredytu i rzeczywistej rocznej stopie
oprocentowania, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 2,
7) sposób zabezpieczenia, jeżeli umowa je przewiduje, oraz opłaty należne
kredytodawcy z tego tytułu,
8) informację o pozostałych kosztach, do których zapłaty zobowiązany jest
konsument w związku z zawartą umową,
9) informację o łącznej kwocie wszystkich kosztów, opłat i prowizji, do których
zapłaty zobowiązany jest konsument,
10) informację o uprawnieniu i skutkach przedterminowej spłaty kredytu przez
konsumenta,
11) informację o terminie, sposobie i skutkach wykonania uprawnienia do odstąpienia
od umowy przez konsumenta, o którym mowa w art. 11,
12) informację o skutkach uchybienia postanowieniom dotyczącym zasad i terminu
spłaty kredytu

Oto lista wyjątków z ustawy, przed udaniem się do banku polecamy zapoznanie się z treścią całej ustawy, aby móc skorzystać ze swoich praw. Jej lektura nie jest szczególnie długa, a może przynieść wymierne korzyści.

Pola oznaczone symbolem * są wymagane. Email nie jest publikowany.

*